Το μάθημα στοχεύει στην εισαγωγή των φοιτητών στη βασική γνώση της οικοδομικής των ιστορικών κατασκευών, με έμφαση στη σύνδεση θεωρίας και πρακτικής, καθώς και στην κατανόηση της συμπεριφοράς και των ιδιαιτεροτήτων των παραδοσιακών δομικών συστημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάλυση των ιστορικών φάσεων των κτηρίων, στον εντοπισμό αλλοιώσεων και βλαβών και στην επιλογή κατάλληλων μεθόδων αποκατάστασης, σύμφωνα με τις αρχές της αποκατάστασης και της διατήρησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο/η φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση να:

• Αναγνωρίζει και ερμηνεύει τις ιστορικές φάσεις εξέλιξης ενός κτηρίου, καθώς και τις δομικές και λειτουργικές μετατροπές που αυτό έχει υποστεί στον χρόνο.

• Εντοπίζει αλλοιώσεις και βλάβες σε ιστορικά δομικά συστήματα και προσδιορίζει τη γενεσιουργό αιτία τους, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους όπως τα υλικά, η φθορά του χρόνου, οι παρεμβάσεις και οι περιβαλλοντικές συνθήκες.

• Ανακαλεί την ιστορική δομική τεχνολογία, την ορολογία της οικοδομικής και τις τεχνικές κατασκευής διαφόρων ιστορικών περιόδων και γεωγραφικών περιοχών.

• Περιγράφει τη στατική και λειτουργική συμπεριφορά των ιστορικών κατασκευών και τις αρχές που διέπουν την αποκατάσταση και ενίσχυσή τους.

• Εφαρμόζει με ακρίβεια την αποκτηθείσα γνώση σε ζητήματα τεκμηρίωσης, σχεδιασμού και αποκατάστασης ιστορικών κτηρίων.

• Συνθέτει κατασκευαστικές λεπτομέρειες με τεκμηριωμένο τρόπο, συνδυάζοντας την παραδοσιακή τεχνογνωσία με σύγχρονες τεχνικές επεμβάσεων και υλικά συμβατά με το ιστορικό περιβάλλον.

• Αντιμετωπίζει με κριτική σκέψη και επιστημονική τεκμηρίωση τα τεχνικά και αισθητικά διλήμματα που προκύπτουν κατά τη μελέτη και την αποκατάσταση ενός ιστορικού κελύφους.